Hoe ik mijn leven uit handen probeerde te geven

In een eerdere blog gaf ik je al enkele redenen waarom een deel van je leven uitbesteden een geweldig idee is. Misschien heb je ondertussen al een lijstje gemaakt van de dingen die je niet graag doet, maar volgens de huidige wetten van het universum moet doen. Deze blog gaat hopelijk een deur openen, zodat je kan zien dat regels vooral in je eigen hoofd zitten. 


“Leer niet het spel te spelen, maar breek de regels ervan.” Tim Ferriss. 


Eind 2011 besloot ik om er een maand tussenuit te knijpen. Voor de eerste keer in mijn werkende leven. Dat kon, want ik was ondertussen de baas van mijn eigen bedrijf en moest dus niemand om een goedkeurende handtekening vragen. Dat kon  natuurlijk niet, want er waren een werknemer en een andere consultant bij een klant aan het werken. En in mijn controlerende en angstige hoofd zou dat natuurlijk één grote puinhoop worden. Er zouden domme dingen geadviseerd worden, klanten zouden ons idioten vinden en de wereld zou vergaan in een allesverwoestende brand. Zoiets.

Nu, ik had die break echt wel nodig. Ik was zelf een puinhoop en wou even geen contact met alles en iedereen. Ik zou dus iets moeten doen om die allesverwoestende brand te vermijden. Mijn eerste experiment met mijn uitbesteedde leven was een feit, zonder dat ik het besefte. Dit gebeurde er:

-      Voor het eerst in de geschiedenis van Morpheus zou iemand anders dan ikzelf de post openen, namelijk het secretariaat van het kantorencomplex waar we een bureau hadden. Enkele regeltjes werden gedefinieerd wat ermee te doen en tenzij er een bombrief of een rechtszaak boven ons hoofd hing, moest ik niet verwittigd worden. Resultaat: ik moest enkel 5 facturen betalen bij thuiskomst.

-      We hielden grote kuis in onze documenten op Dropbox en deelden documenten die moesten gedeeld worden. Niets, maar dan ook niets stond nog lokaal op een computer (tenzij privéfilmpjes en zo die de baas niet moet zien. Of de werknemer J). Mocht een consultant een document nodig hebben (ja, zelfs een contract) dan zou dat beschikbaar zijn op Dropbox en niet bij mij persoonlijk moeten opgevraagd worden. Geen dringende mails met vragen om een document door te sturen.

-      Ik wou mijn telefoon uitschakelen en mijn inbox afzetten van zodra mijn eerste uur vakantie inging. Ik maakte een out-of-office (uiteraard), maar stelde ook forward regels in, zodat een aantal mensen de mails konden oppikken tijdens mijn afwezigheid. Ik ben thuisgekomen en heb mijn hele inbox in een mapje ‘ooit misschien’ gegooid en that was it. Geen mail gelezen bij terugkomst, wel een uur bijgepraat met de collega’s, vooral over hoe spannend het was om mijn eerste diepzeeduik te doen en een schildpad te zien.



Na een maand luieren, boeken lezen (‘The 4 hour work week’ van Tim Ferriss), kreeft eten, strandwandelen en niet met Morpheus bezig zijn, kwam ik terug uit Kenia. And guess what? Er was geen allesverwoestende brand geweest. Alles en iedereen was gewoon hetzelfde. En ik had geen mails in te halen of overbodige post te doorlezen. Hmmm, een deur had zich opengezet en ik was klaar om verder te experimenteren met mijn leven en hoe het uit te besteden.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


0 reacties:

0 reacties:

 

5 reasons to get the newsletter

1. you don't need to surf to this website
2. it's free
3. your personal details are safe
4. you know first about all the new adventures
5. you don't like, unscribe with just 1 click

Stay tuned. Subscribe.

@NoMadBelgian on Instagram