Dit is hoe je een paspoort controle overleeft

Het is heet in de auto. De zon schijnt genadeloos op het dak. De raampjes zijn opengedraaid. Of ze zijn gesloten, een geklemde handdoek houdt zoveel mogelijk de zon buiten. De snelheid is ongeveer een halve meter per 5 minuten. Er wordt gezeurd en ruzie gemaakt op de achterbank. Tijd om de kindjes om te kopen met snoep.

Er hangt zenuwachtigheid in de lucht. Een beetje een gespannen sfeer. Er worden auto’s opzij genomen, reiskoffers opengemaakt, papieren bestudeerd. “Hopelijk niet bij ons.” “Is dat echt niet te veel wijn, die we onderaan in de koffer hebben gestoken?”

Dit zijn mijn herinneringen aan de jaarlijkse terugkeer uit Frankrijk na 14 dagen zonovergoten vakantie in de Provence. Vrijheid van mensen en goederen, dat bestond toen niet. En we wisselden toen nog onze Belgische frank om in Franse franc bij de bank.

Een grenscontrole roept vandaag bij mij nog altijd die lichte spanning op. “’t Gaat toch allemaal in orde zijn, he?!” Aanschuiven, wachten, mijn paspoort nog eens doorbladeren. Al even repeteren in mijn hoofd wat ik ga zeggen tegen de arm der wet die mij zal evalueren, controleren en al dan niet goed bevinden om zijn of haar land te betreden.


In een grote internationale luchthaven loopt die procedure zeer georganiseerd en gedisciplineerd. Elke beambte weet wat er van hem verwacht wordt en stempelt rustig elk paspoort af dat tussen zijn handen glijdt en er niet al te verdacht uitziet.

Maar dan zijn er de kleine grenspostjes. Die die ik tegenkom wanneer ik met een boemeltrein de grens oversteek tussen Maleisië en Thailand. Of wanneer ik mij een rivier laat over varen die de grens vormt tussen Thailand en Laos. Hier gelden andere regels. Of althans, zo lijkt het wel. De ambtenaren tonen graag hun macht door mij te laten wachten. Door langzaam en geconcentreerd door mijn paspoort te gaan. Door mij te bestuderen en telkens weer te vergelijken met mijn foto. Door mijn vingerafdrukken te nemen. Door mij een stap achteruit te laten nemen, zodat ze me kunnen fotograferen. Ik vraag mij ondertussen af of er ‘iets geregeld’ moet worden. Klamme handen, een beetje zweterig.

En dan, tsjak, tsjak, tsjak. Het verlossende geluid van een stempel die wordt gezet. Yes, opnieuw 90 dagen dikke pret!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Reispromo's, fotootje van een berg of een strand, wat inside information here and there? Like NoMadBelgian op Facebook and get the real deal!
www.facebook.com/nomadbelgian
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

0 reacties:

0 reacties:

 

5 reasons to get the newsletter

1. you don't need to surf to this website
2. it's free
3. your personal details are safe
4. you know first about all the new adventures
5. you don't like, unscribe with just 1 click

Stay tuned. Subscribe.

@NoMadBelgian on Instagram