The not-so-lonely planet


Toeristen zijn mensen "die reizen naar plaatsen buiten hun gebruikelijk milieu, die niet meer dan één jaar voor vrije tijd, zaken en andere doeleinden blijven en die niet beloond worden voor hun activiteit ter plaatse." Dit is de definitie van "toerist" door de World Tourism Organization (WTO), de VN-organisatie voor toerisme en de bevordering ervan.

Volgens het eerste deel van de definitie ben ik dus een toerist. Maar wat gebeurt er wanneer ik meer dan een jaar reis? Wat word ik dan? Een local? Of toch eerder sociaal gestoord? Daarnaast vind ik dat ik elke dag beloond word voor mijn activiteiten hier, in allerhande vormen. Maar daar zal ik het een andere keer over hebben.  

In dit stukje wil ik het dus hebben over toeristen. De oertoeristen waren waarschijnlijk de ontdekkingsreizigers. Op zoek naar een nieuw stukje wereld, nieuwe grondstoffen of specerijen en prachtige, exotische vrouwen. Nog heel wat toeristen zijn dus au fond ontdekkingsreizigers, alleen zijn de landen, de grondstoffen, de specerijen en de vrouwen al eens eerder ontdekt door een ander.

Ik heb mezelf altijd beschouwd als een rugzaktoerist. Dat komt omdat ik, nu ja, met een rugzak reis. Rugzaktoerisme wordt door velen gezien als de ultieme vorm van vrijheid tijdens het reizen. Je ‘hebben en houden’ (geweldige uitdrukking als je er eens over nadenkt) zit in één zak en kan mee op je rug. Hup, richting de volgende bestemming. Lekker avontuurlijk, lekker Columbus achterna, weg van de platgetreden paden van het massatoerisme.




Ik weet ondertussen dat je een heleboel dingen kan zeggen over de rugzaktoerist, maar de woorden avontuur en onbetreden paden komen er helemaal niet in voor. De rugzaktoerist is een toerist met een rugzak, zwalpend van de ene backpackerhostel naar de andere goedkope slaapzaal. Samen met honderden anderen. Van de ene bar met goedkoop bier naar de andere eetplek met hamburgers. Samen met honderden anderen. Van de ene must-see tempel naar de andere must-do kookworkshop. Samen met honderden anderen. Lekker met elkaar, lekker westers en een klein beetje lokale cultuur (amai, Nasi Lemak als ontbijt! Smaakt toch anders dan toast met spek en eieren). Bus op, bus af (lekker avontuurlijk met het openbaar vervoer). Samen met honderden anderen.

Deze rugzaktoeristen brengen het slechtste in een land naar boven. Ze worden langs alle kanten in de luren gelegd en de locals lachen in hun vuistje. Van respect tussen reiziger en lokale bevolking is geen sprake, van beide kanten niet. En dan krijg je uitspraken als: “Ik vond Vietnam maar niks, zoooo onvriendelijk!” of “Ik word constant lastiggevallen en aangegaapt!” (tja, met hotpants in een islam-land) of “die hebben hier gewoon een aparte prijslijst voor toeristen, dat kan toch niet!”.

Stop reading the Lonely Planet. That planet is not so lonely.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Neem ook een kijkje op www.NoMadBelgian.blogspot.com voor meer foto's en recepten!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


0 reacties:

0 reacties:

 

5 reasons to get the newsletter

1. you don't need to surf to this website
2. it's free
3. your personal details are safe
4. you know first about all the new adventures
5. you don't like, unscribe with just 1 click

Stay tuned. Subscribe.

@NoMadBelgian on Instagram