Het meisje en de kakkerlak

Al uren ben ik aan het boemelen. Niet het soort boemelen dat je associeert met een café en drank, maar het soort boemelen dat je associeert met een trage trein. De trein spoort van Hanoi naar Saigon, dwars in de lengte door Vietnam. Van de grootste noordelijke naar de grootste zuidelijke stad. Die uren boemelen moet je niet met een korreltje zout nemen. Ik ben vrijdag om 19u30 vertrokken en het is nu zondag 14u. En ik heb nog zeker een viertal uur te gaan.

Ik heb een coupé met een bed en de drie andere bedden worden continu gevuld door andere mensen. Dan eens 2 Zuid-Afrikaanse meisjes, die mij een update geven over de politieke situatie nu Mandela gestorven is. Dan de treinconducteur die een dutje wil doen. Dan de kakkerlak die er even van profiteert dat het bed leeg is. Dan de treinconductrice die graag wat met naald en draad bezig is (moet ook gebeuren, dus waarom niet tijdens de werkuren).

En dan een oude man en een klein meisje. Ze spreken geen Engels, enkel Vietnamees. We praten, elk in onze eigen taal en lachen. Het zijn zo van die momenten waarop taal een gigantische barrière vormt en anderzijds een opening is naar een mooi verhaal. Want ik heb niets verstaan van wat ze zeiden. Dus kan ik er alleen maar mijn eigen verhaal bij verzinnen...



Het is een opa met zijn kleindochter. Het eerste kleinkind in de familie, dus het is zijn oogappel. Ze zijn onderweg vanuit hun dorp in het midden van Vietnam naar Saigon. Daar woont haar vader en zijn zoon. Zijn enige levende zoon, hij heeft 2 zonen verloren tijdens de oorlog. Ze waren nog kinderen toen, onschuldig. Papa werkt in Saigon, voor een bank. Geen slechte job, maar hij kan niet altijd naar huis komen. Daarom gaan opa en het kleine meisje hem bezoeken vandaag. Als verrassing. Het is immers kerst. En de Amerikaanse series en films hebben hen geleerd dat kerst een tijd is om bij familie te zijn en samen te vieren. Dat gaan ze doen.
Opa leest de krant. Het meisje kruipt over hem, kijkt door het raam, klimt op het bed boven haar, eet een koek, loopt wat rond. Ik maak een bloem in origami-papier voor haar. Een lily. Ze lacht. Opa lacht. Ze zijn zo schattig dat je ze wil opeten.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
You prefer to read my stories in English?
Find them now on www.aboutfoodandflings.blogspot.com
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

0 reacties:

0 reacties:

 

5 reasons to get the newsletter

1. you don't need to surf to this website
2. it's free
3. your personal details are safe
4. you know first about all the new adventures
5. you don't like, unscribe with just 1 click

Stay tuned. Subscribe.

@NoMadBelgian on Instagram