Food - Malaysia - Roti Tissue (oftewel de culinaire openbaring)

Hoewel de nacht aan zijn deel van de 24 uur begon, was het toch nog licht. De maan stond vol en in al zijn glorie aan de hemel te blinken. Het was heet, ondanks het late uur. En vochtig. Zweetdruppels parelen langs mijn ruggewervel naar beneden. Mijn kleren kleven aan mijn lijf.

Ik stap in de auto. Niet wetende dat in het komende halfuur zich een ware openbaring aan mij zal voltrekken. Niet het soort openbaring waar heiligen en volgelingen van religieuze strekking van in katzwijm vallen. Nee, dat is niet meteen iets voor mij. Hoewel mijn openbaring toch in religieuze sferen mag geplaatst worden.

We rijden de stad uit. Weg van de chaotische, zweterige en rumoerige bendes die op vrijdagnacht de straten rond Bukit Bintang in Kuala Lumpur onveilig maken. We trekken naar betere oorden. Uit de broeierige binnenstad. En net wanneer ik het gevoel krijgt in een dorp te zijn, stoppen we. 

Daar staan ze nog mooi te blinken in de verte. De Petronas towers, het symbool van Kuala Lumpur. Allicht in het niets verdwijnend mochten ze in Singapore of HongKong werden gebouwd. Maar we zijn hier niet om naar de torens te kijken.

We zijn aangekomen bij een kot. Een ruim kot. Met golfplaten dak. Enkele ventilators hangen aan het dak te blazen, in de hoop wat verkoeling te verschaffen aan de vele eters. Vooraan het kot staat een man te puffen en te lachen achter een gigantische bakplaat. Hij kneedt, hij duwt, hij draait, hij zwiert met deeg, zoals een pizzamaker. Dan legt hij een filterdunne laag deeg op de bakplaat. Hoeveel jaren moet je kneden, duwen, draaien en zwieren om zo een dun en gigantisch stuk deeg zonder scheuren op een bakplaat te kunnen leggen? 

Een paar seconden bakken, en hup. Omdraaien. Een paar seconden bakken, en hup. Van de bakplaat. Dan doet hij van flap-flap-flap. De handelingen zijn door de tientallen jaren ervaring niet na te beschrijven, zo snel gaat het. Flap-flap-flap en het platte deeg is omgevormd tot een soort van kegel. Een heksenhoed. Er komt fijne suiker en gecondensenseerde melk aan te pas. Strooien en gieten, over de heksenhoed. Hup, op een metalen bord en de heksenhoed genaamd Roti Tissue komt mijn richting uit. De hele show heeft amper een minuut geduurd. Het resultaat een krokante, zoete, flinterdunne toren van lichtjes gezouten deeg.




Een eerste hap. Ongelooflijk. Onweerstaanbaar. Tranen in de ogen. Sprakeloos. En nog één. En nog een hap. Hoewel ik al goed geïntegreerd ben in Azië wordt mijn Roti Tissue niet gedeeld. NIET gedeeld. Toen niet. Nu niet. Nooit niet.


Een culinaire openbaring.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Meer foto's van zaligheden en openbaringen van NoMadBelgian vind je op Instagram hier. Just follow and stay tuned!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

0 reacties:

0 reacties:

 

5 reasons to get the newsletter

1. you don't need to surf to this website
2. it's free
3. your personal details are safe
4. you know first about all the new adventures
5. you don't like, unscribe with just 1 click

Stay tuned. Subscribe.

@NoMadBelgian on Instagram